Philip Sayce
 
De energieke bluesrock van Philip Sayce heeft een fijne Sixties tik en de vunzige Fuzz-solo’s halen herinneringen op aan Jimi Hendrix en Eric Clapton. Philip Sayce heeft zich op jonge leeftijd al in de kijker gespeeld als gitarist bij Melissa Etheridge, Jeff Healy en Uncle Kracker, maar ook Jon Bon Jovi en zelfs Oprah Winfrey hebben hun bewondering geuit. Eindelijk een Blues-knul die écht durft te rocken!

Philip Sayce is geboren in Wales, opgegroeid in Canada en woont inmiddels in de USA. In zijn jonge jaren werd Philip beïnvloed door Jimi Hendrix, Albert King, Buddy Guy, Jeff Healey en Stevie Ray Vaughan. De Canadese Jeff Healey lijfde Philip op jonge leeftijd in en toerde een kleine 3,5 jaar waarin men o.a. het Montreux Jazz Festival aan deed. Hierna werd Philip de vaste gitarist in de band van Melissa Etheridge waar hij op diverse albums is te horen.

Het solo debuut, “The Philip Sayce Group” dateert alweer uit 1996, gevolgd door Peace Machine in 2005 en Silver Wheel Of Stars in 2007. Zijn “Peace Machine” is dus al een tijdje uit in de US, maar krijgt nu dan eindelijk de welverdiende aandacht dankzij het Provogue label (o.a. Walter Trout, Joe Bonamassa) en wordt dan ook gezien als zijn debuut in Europa. Het debuutalbum “Peace Machine” bevat vijftien tracks en kent met het eerste nummer “One Foot In The Grave”, een stevige start waarin zijn gitaartechniek doet denken aan wijlen Jimi Hendrix. “Save Me From Myself”, daarintegen is opgedeeld in twee gelijke delen. Door de sound van Jimi Hendrix en Lenny Kravitz te vermengen is een uniek en orgineel geluid ontstaan. Philip’s geluid is naast Hendrix en Kravitz ook sterk beïnvloed door de sound van Stevie Ray Vaughan. Tijdens het nummer “Alchemy” zijn de typische S.R.V. kenmerken duidelijk hoorbaar. Ook de sound van hedendaagse artiesten als Kenny Wayne Shepherd en Eric Gales zijn op het album nadrukkelijk aanwezig. Een stevige brok muziek dus die voor een groot gedeelte zelf geschreven is. Dat vertaalt zich in soms erg knap gespeelde stukken zoals het elf minuten durende titelnummer “Peace Machine”, dat voorzien is van de meest fantastische gitaarsolo’s. Blues, gedrenkt in een stevige rocksaus. Knap gespeeld is ook de zeven minuten bonustrack “Arianrhod”. Het nummer begint met heftige gitaarriffs, die worden vergezeld door stuwend bass- en drumwerk. Tijdens het middenstuk valt er een minuut van ijzige stilte en wordt zowel het nummer als het album heel verrassend akoestisch afgesloten. Met Peace Machine heeft Philip Sayce een dijk van een album afgeleverd, zowel muzikaal als vocaal, zo vond bluesrockpagina.nl. En daar sluiten we ons graag bij aan bij deze afsluiter van Ribs & Blues 2010 !
 
Website: www.philipsayce.com/
 
Youtube: Klik hier